Evet Sevgili okur ; Sosyal sorumluluk projelerimden birini daha gerçekleştirdim ve huzur evine bir ziyarette bulundum…

Gerçekten İzmit’ teki Huzur evi ismini sonuna kadar hak ediyor bence. Bir ara “acaba bu huzur dolu yaşamı terketmeyip burada mı yaşasam?” demedim değil hani.
Daha fazlası…

Ekşın mı istiyonuz alın size ekşın

Bir sabah uyandım dedim ki kendi kendime ” ulan Serkan bu yaşa geldin bir çinicilik  sanatına eğilemedin”

Çini, toprağın pişirildikten sonra şekil verilip kap-kacak, tabak, vazo, sürahi vb. eşyalar üretilmesine dayalı bir el sanatıdır. Aynı zamanda fayans, porselen tabak, seramik gibi eşyaların süslenmesinde kullanılan bir yüzü sırlı, renkli dekor ve motiflerle işlenmiş kaplama malzemesine, bu malzemeyle işlenmiş eşyalara çini, bu süsleme işine de çinicilik denir.

Teşekkürler Wikipedia

Peki dedim abi nerde bu çiniciliğin merkezi ? tüm oklar aynı mekanı gösterdi İZNİK… Topladım çoluğu çocuğu doğru İznik’e…

aşk-ı sanat insana neler yaptırıyor ….

 Ya Okur grubum  esasında olay böyle olmadı … Bir sabah uyandım ” ulan canım acayip İznik köftesi çekti gitsekte yesek oldum ”

                                                                                                                                                                                               İşte karşınızda Meşhur İznik Köftesi . Allah sizi inandırsın bide ucuz 4 kişi yedik, içtik … Tatlısı ,yoğurdu , salatası… vs.

Toplamda, bir kişinin fastfood diye tabir edilen restoranda  vereceği bir menü fiyatının altında bir fiyatı,  4 le çarpıp bahşişide ekledik ve çıktık… ve hala cebimizde para vardı…. O kadar ekonomik yani..

Ya olay esasında bu şekildede olmadı sevgili  okur…. Bir sabah uyandım ….İZNİK’ teydim…

Bak Serkan Bak ……..

Bak Ata Bak……… Serkan Ata ot verdi …. Serkan Ata bindi Dehhhh dedi……

   Hayatımdaki ilklerden birini daha yaşamış olmanın verdiği mutlulukla  siz değerli okuyucularımla bu yaşanmışlığı da paylaşmak istedim ….

Gelin Ata binmiş ya nasip demiş Serkan Ata binmiş ………………. demiş…..

Sizce Serkan ne demiş ?

Bir pazar günü klasiği ile karşı karşıyasınız sayın okurlar. Gerçi uzun zamandır pazar gezileri yapmıyorduk ama fırsat yakaladık, kaçırmadık bu sefer.

Katılımcılar : Salih, Sinan, Serkan

İzmitte halkevi çay bahçesi önünde buluşmamızın ve birer çay höpürdetmemizin ardından ; Salih abimin otomofili ile ver elini Kırkpınar /Sapanca …. Arabayı uygun bir yere bıraktıktan sonra yürüyüş yapalım dedik. Sonra benim aklıma süper bir fikir geldi ( gerçi yarın görürüm kendimi ) bisiklet dedim bir anda ( evreka gibi bişey ) meğersem pisikletçinin önünden geçiyomuşuz. Sinan başta mırın kırın etsede sonra oda benimsedi fikrin güzelliğini.

Olurmu olmaz mı derken kimliğimi rehin bırakarak 3 adet birbirinden hurda pisikleti kiraladık ve ver elini ………. ( yazacak yer  bulamadım ) 

       Neyse gezdik , tozduk , güldük , eğlendik , veee acıktık. Yemek tercihimizi pisikletçinin karşısında gözleme yapan teyzenin mekanından yana kullandık.

Süper gözlemeler ile çaylardan sonra ”Ehhh oldu ozaman bize müsade dedik” ;  Salih Abimin otomofiline atladığımız gibin doğru İzmit …….

Bir hafta sonu kaçamağıda böyle bitti site …..

 Oysaki özgürlüğü seçmek ; başka insanlar sevmek ;

bir şehri tam kalbinden , beyninden vurup gitmek var aklımda ;

    Şarkısını dinlediğim an ; dikiz aynasına baktığımda arkamda fotoğrafta gördüğünüz manzara ilşe karşılaştım.  dedim ki kendi kendime ; bir şarkı bir fotoğrafa bu kadar mı yakışır.

Malum köprü trafiği de yürümediği için bu anı  fotoğraflamak zor olmadı . O AN a konu olabilecek bir çalışma bence hadi dedim paylaşayım okurlarımla….

Geride kalanlara …………