Yunan adaları diye başlayan Tatil maceramız Karadeniz Turu ile sonuçlandı. İyiki de böyle olmuş. Tamam etkileneceğimi  tahmin ediyordum ama bu kadarını açıkçası bende beklemiyordum.

7 gece 8 gün sürecek tur nasıl geçer diye düşünürken birde bakmışız günler geçmiş ve dönüş yolundayız. O zaman dedim kendi kendime ” Ben bir daha gelirim buralara” diye .

Anlatmaya çalışacağım ama biliyorum ki kelimeler kifayetsiz kalacak.  Sinoyla birlikte sırt çantalarımızla İzmit’ten başlayan yolculuğumuz. Safranbolu – Kastamonu- Samsun -Ordu- Gümüşhane- Ardahan-Erzurum- Kars- Rize-Trabzon-Ordu-Samsun-Amasya güzergahıyla sona erdi .

Birçok yer gördük , birçok kültür tanıdık ; Bu gezide en büyük pay kesinlikle Rehberimiz YELİZ  YENER’e  aitti. Bir insan bu kadar karadeniz aşığı olup;  bu hissiyatı tüm grup elemanlarına aşılarsa herkes karadeniz  aşığı olarak geri döner tabi. ( bknz : www.yelizyener.com )

Başlangıçtan bitişine kadar neler yapmadık ki; Safranbolunun altını üstüne getirdik; Kastamonunun süper konaklarının birinde huzurlu uyku çektik; ”Gölge etme başka ihsan istemem” sözünün Diyojen’e ait olduğunu Sinopta öğrendik. Sinop ceza evini gezdik, Hamsiloz Fiyorduna hayranlıkla baktık, Fatsa’da konakladık, Ordu Boztepe ye çıktık , Ordu’nun ne güzel bir şehir olduğunu gördük; Akçaabat’ta köfte yemenin keyfine vardık, Sümela Manastırını gördük, Maçka’nın yöresel telaffuzun nasıl olduğunu öğrendik, ZİGANA dan geçtik Erzurum’a vardık ; Cağ kebabı yedik, Oltu taşı işine girdik, Kars Şehrini gezip Sarıkamış’a yol aldık, Şehitlerimizi andık…..

Ermenistan Sınırına varıp Ani Harabelerini gördük, Çıldır gölünde fotoğraf çektirdik, Ardahan üzerinden Artvin’ yol alırken bir doğa bukadar mı güzel olur dedik, Hopa da güzellikleri keşfettik, Süper şef garsonumuzla günün anısına fotoğraf çektirdik, Sarp Sınır kapısına dayandık , Borçka / Karagöl’e gittik yok böyle bir güzellik, Fırtına vadisi Fırtına Deresi derken yolda Mıhlama ve kırmızı benekli alabalık keyfi yaptık, Çay topladık , vee Ayder’e vardık.

Gezi boyunca ettiğimiz dualar kabul gördü  ilk defa yağmurla tanıştık, Altında durup bir güzel keyfini çıkardık, Akşamı Horon ekibine katıldık gecenin ilerleyen saatlerine kadar yöresel türküler eşliğinde tulum horonu oynadık, Sabah kalktık Kavrun Yaylalarına gittik , Rize şehir merkezini gördük, çay fabrikasında çay hakkında teknik bilgiler edindik, veeee Uzungöl.

Maalesef dönüş yolculuğuna başladık….  Ordu Fatsada konaklayıp sabah Ünye’de denize nazır çay içtik, Samsun’a çıkarma yapıp Ata’mızı bir kez daha saygıyla andık, Amasya’ya varıp şirin mi şirin şehri müzeleri gezdik , Süper dondurmalardan yedik ve maalesef Bitti…. Dönüş yolu ve Tekrardan İzmit…

Daha Anlatamadığım okadar şey oldu ki, Onlarıda gittiğinizde kendiniz keşfedersiniz artık ….

Meğersem Serkanın yanından böyle vızzztttt diye geçenlere snowboardçu; bu snowboardçuların iki ayaklarınında sağlam bağlamalarla bağlı olduğu tahtaya da snowboard deniyormuş. Ve bu yaptıkları iş ayıp değil ; bir spor muş.

Neyse gel gelelim;  Serkan bu ya tutturdu bende yapçam bende yapçam diye ; çevresindekiler nekadar yapma etme deselerde önce gitti kıyafetlerini aldı sonra sabırla bekledi kar yağsın diye ve nihayet muradına erdi…..

Peki nasıl oldu da oldu ?

İşte olayın asıl can alıcı kısmı burası Bağlı bulunduğum KADOSK ta Snowboard aktivitesi hersene bu mevsimde düzenli olarak yapılan bir etkinlik. Sağolsun Ömer hiçbir fedakarlıktan kaçınmayarak bizlere snowboard u ve bu sporu nasıl yapabileceğimizi en ince ayrıntılarına kadar anlattı. ve tecrübe etmemizi sağladı. Kendisine ayrıca teşekkürü bir borç bilirim.

Seyredeli neredeyse 15 gün olacak ama; sıcağı sıcağına yazmak istemediğimden bekledim biraz; belkide duygularım biraz otursun, çöksün,demlensin istedim…

Nereden Başlamak lazım; Esasında bir öz eleştiri ile başlıyorum, bu güne kadar işitme engellilerin bukadar zorlanabileceklerini hiç düşünmemiştim. Yani bir su ısıtıcısında suyun kaynadığını , yada kapının çaldığını anlamak için ışıklı düzenek kurmak gerektiğini  ; uyanabilmek için çalar saati duyamamanın ne olduğunu, Evde bir yazı tahtasının her an el altında olması gerektiğini…. vs. düşünebilmem açısından ve bunları bana anlatırken kesinlikle ajitasyon yapmaması filmin kalitesini  belli etti. 

Sonra bir aşk vardı; Konuşamayan bir insan ile, işi sürekli konuşmak olan bir insan arasında … Ne zormuş dedirten cinsten ve ne kadar büyükmüş deyip kendi çok konuşmalı ve ne yazık ki bir türlü anlaşamamalı  aşklarımızı sorgulatan…..

Bir şiir vardı; Louis Aragon imzalı

sana büyük bir sır söyleyeceğim korkuyorum senden
korkuyorum yanın sıra gidenden pencerelere doğru akşam üzeri
el kol oynatışından söylenmeyen sözlerden
korkuyorum hızlı ve yavaş zamandan korkuyorum senden
sana büyük bir sır söyleyeceğim kapat kapıları
ölmek daha kolaydır sevmekten
bundandır işte benim yaşamaya katlanmam…..

Bir dram vardı; Kamuran’ ın İstanbul sokaklarına, kız arkadaşı ile dolaşırken  başlarına gelen olay yüzünden çıkamamasını izlerken… ve yine Babasının Onur’u ve Annesini neden terk ettiğini anlarken…

Bir sahne vardı sonlara doğru; ve eminim izleyen herkesin içinde bir tarif edilemez duygu silsilesi, patlaması yaratan ; Evde birbirinden habersiz ağlayan iki kişiyi izlerken….

Ve eminim yine bir tebessüm oldu herkeste ; Onur’u götürecek taksiyi beklerken Zeyneb’i getirmesi aynı taksinin……. Ve o sırada çalan bir parça var Mor ve Ötesi’nden Ayıp olmaz mı ? isimli…

Esasında filmde daha çok şey var…. bu yüzden şayet  seyretmediyseniz hemen seyredin derim ben…..

Neyse herzamanki gibi lafı fazla uzatmadan ( bilirsiniz hiç sevmem boş muhabbeti) direk konuya girmek istiyorum.

Bu zamana kadar her ne istedinizde olmadı ise ( ki eğer hakkınızda hayırlısıysa) bu sene olması dileği ile

Mutlu yıllar 

Tadından yenmeyecek kadar güzel bir performans sergiledikleri için Betül Çobanoğlu ve Yaşar Özveri ; İki kişilik bir kadronun neler yapabileceğini gösterirler bize oyun boyunca

Bir kadın vardır emekçi , kafede çalışır çocuğunun geleceğini sağlamak için, Bir adam vardır, hoppa görünür tek gecelik aşklar peşinde koşan….

Bir kafe vardır Macaristan da,  kapanmak üzere olan;  Bir müşteri vardır, bu kafeye gelip içki ısmarlayan…. altta çalan hafif bir müzik vardır oyunun başlangıcında ….

İki hayat hikayesi vardır, kafenin kapanma saatinde, bir aşk vardır bundan böyle…..

Ne olacak siz değerli site dostları ile buluşmayalı baya bi olmuş )

O zaman hızlı bir zaman tüneline girelim; ana başlıklarla neler olduğunu neler yaşadığımı anlatmaya çalışayım.

Fotoğraf Makinam oldu ( Canon EOS 450D), Ramazan Bayramı geçti ( iyi bayramlar),Şirketimiz yeni yerine taşındı ( hayırlı olsun),KADOSK’ la ilk gezime gittim. ( Taraklı ,Göynük, Abant),KADOSK’ta üye olarak kabul gördüm ve ikinci gezimi gerçekleştirdim ( yedi göller),Kurban Bayramı oldu ( iyi bayramlar),KADOSK la Şile’de idim, Kocaeli Şehir Tiyatrolarında gösterimde olan ” Ay ışığında şamata ” ve ”İkinin biri” isimli oyunları izledim.  Sinema salonlarında ise tercihim Türk filmlerinden yana idi ve ” NEFES” , ” Aşk geliyorum demez” , ”Adını sen koy” izledim.  İş dolayısı ile Kastamonu’ya gidip geldim. Spor salonuna kayıt yaptırdım, Söz verdim…..

Tabi hepsi bu değil ; daha başka şeyler de olmuştur muhakkak , ama ”yeter lannnn ” demenizi istemediğimden kısaca özetledim….

Demek ki ne yapmamak gerekiyormuş ? arayı çok açmamak gerekiyormuş.

Yüzme bilmeden daha
deniz görmeden
hiç güneşte yanmadan
şimdi ölmek istemem
bir kalbi sarmadan

Aşkı tatmadan daha
onla sarhoş olmadan
hiç sevişmeden daha
şimdi ölmek istemem
daha hiç gülmeden

Çoban yıldızı
sen benle kal
çoban yıldızı
hep benle kal
zamanın varsa

Ben hiç kimsem olmadan
tepeden tırnağa
ona hiç sarılmadan
şimdi ölmek istemem
kalbine dokunmadan

Hadi al götür beni
hala benimmişler gibi
evime yurduma
taze meyve tatları
yağmurlarında

Çoban yıldızı
sen benle kal
çoban yıldızı
zamanım varsa
biraz daha

NOT: şarkının Fransızcasıda bir okadar güzel hani…

Ahanda nedeni )

Eğilmiş arza, kanar, muttasıl kanar güller
Durur alev gibi dallarda kanlı bülbüller
Sular mı yandı? Neden tunca benziyor mermer?
Bu bir lisân-ı hafîdir ki rûha dolmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta…

Ahmet Haşim

Bende ” size balık vermiyeceğim balık tutmayı öğreteceğim ” dedim oltaları kaptığımız gibi doğru marinaya….

Utanıyorum kendimden bazen;  bu gece ne yalancı oldum ben böyle …

Tamam baştan; bakın şimdi Sinan’la biz önce Outletteydik , alışveriş yaptık sonra dedik ki ulan burada kısmet yüzümüze gülmedi ( uzun hikaye )…  bari balığa gidelim de kısmetimizi orada arayalım . Bu arada Salih abim garibim işten çıkmış bizi arıyor

Biz napıyoruz ?  oltacıdan aldığımız iki olta ve tavukçudan aldığımız  bir parça tavuk eti ile yürüyoruz.. Sonra Salih Abim le buluştuk Sekapark’ a gittik,  bir rüzgar bir fırtına,  Ahanda dedik tam balık havası .. Ne balık Ne balık  …..

Başlıktan da anlaşılacağı üzere 3 adet birbirinden şirin gümüş balığı tuttum.  Sino biraz daha iyi idi 5-6 sı var onun;  ama şu bir gerçek ki tuttuğumuz tüm balıkları doğaya saygı kapsamında denize geri bıraktık.  Tabi Salih abim bu sırada;  çoktaaaan arkasına bakmadan kaçmıştı… ( Herzaman derim en akıllımız odur diye )

Hadi Rastgele Millet…….